<object class="left">
<param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/u1zgFlCw8Aw?version=3&autohide=1&controls=0&feature=player_embedded">
<embed src="http://www.youtube.com/v/u1zgFlCw8Aw?version=3&autohide=1&controls=0&feature=player_embedded" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" allowScriptAccess="always" width="300" height="200" style="margin-bottom: -4px">
</object>

<p align ="justify">Duchota, gorąc, miliony przeróżnych zapachów wdzierających się na siłę do nosa... To moje pierwsze wrażenia z wieczornego lądowania w Sierra Leone. Lotnisko położone jest na półwyspie – aby dostać się do miasta, musimy przepłynąć promem zatokę. Loty helikopterem są chwilowo zawieszone. Po godzinie dobijamy do prowizorycznego portu. W świetle samochodowych reflektorów unoszą się tumany kurzu. Zewsząd słychać krzyki i ujadanie psów. Pół miasta położone jest w mroku, bo nie ma prądu. Mam ciarki na plecach. Trzymam kurczowo szelki plecaka, pamiętając o tym, aby go nie zgubić. Szukam reszty uczestników. Paweł pakuje nas szybko do auta. Drzwi się ledwo zamykają. Chwila oddechu, jedziemy do Hotelu. Jesteśmy w Afryce. Jesteśmy w Sierra Leone.</p>

<object class="left">
<param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/u1zgFlCw8Aw?version=3&autohide=1&controls=0&feature=player_embedded">
<embed src="http://www.youtube.com/v/u1zgFlCw8Aw?version=3&autohide=1&controls=0&feature=player_embedded" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" allowScriptAccess="always" width="300" height="200">
</object>

<p align ="justify">Duchota, gorąc, miliony przeróżnych zapachów wdzierających się na siłę do nosa... To moje pierwsze wrażenia z wieczornego lądowania w Sierra Leone. Lotnisko położone jest na półwyspie – aby dostać się do miasta, musimy przepłynąć promem zatokę. Loty helikopterem są chwilowo zawieszone. Po godzinie dobijamy do prowizorycznego portu. W świetle samochodowych reflektorów unoszą się tumany kurzu. Zewsząd słychać krzyki i ujadanie psów. Pół miasta położone jest w mroku, bo nie ma prądu. Mam ciarki na plecach. Trzymam kurczowo szelki plecaka, pamiętając o tym, aby go nie zgubić. Szukam reszty uczestników. Paweł pakuje nas szybko do auta. Drzwi się ledwo zamykają. Chwila oddechu, jedziemy do Hotelu. Jesteśmy w Afryce. Jesteśmy w Sierra Leone.</p>